بیست و پنج سالگیم را فوت کردم و وارد بیست و شش شدم

هفده آبان دیگری هم در حال گذر است و من راضیم به همین

بلند پروازی های کوچک...

تولدت مبارک!!

 

بی هوا بستنی قیفی لیس می زنم

توی خیابان خلوت

کودک می شوم و توی آغوشت می گریم

و تو هیچ نمیپرسی چرا؟

همه چیز را می دانی از چشمهایم از چشمهایت...

سلام

بعد این همه وقت یادم رفته چه جوری اینجا چیزی می نوشتم

فقط ای میل من از بین رفته  دیگه نه میتونم پیغامی بگیرم نه پیغامی بذارم

لطفا بچه هایی که باهاشون در ارتباط بودم اینجا ای-میل خودشون رو بذارن .

ممنونم.

 

هشدار داده بودم مراقب دلت باش که نلغزد که نلرزد

حالا تنها و بی پناه  هر چه مویه کنی فایده ندارد

لغزیده و لرزیده...

...........................................................................

عاشق شدن چندان هم تجربه ی زیبایی نیست دوست من.(به مخاطبی خاص)

این روزها که به تاریخ تحویل خانه مان نزدیک تر می شویم 

حس و حال دیگری دارم

چه زود بزرگ شدیم...

حضور تو اتفاق بزرگی است

        در فهرست نام های محبوب ما

                             که درگیر زمین مانده ایم

                                           که از آفتاب دور مانده ایم

                                                          که تقدیرمان به تاریکی می زند

                       در فقدان روشنایی تو

مهربانی که شما باشید

             ما در نیمه ی تاریک جهان

                     درگیر بن بست های بی انتهای زمین مانده ایم

                     در گیر قانون تلخ زیستن در سایه

                                   و اگر حضور تو در حوالی ما نباشد

                                                                       و اگر یاد آوری نام تو

                         و تکرار حضور تو در روزگارمان نباشد

                                                            سخت خواهد گذشت

مهربانی که رنگ آبی تان چشم آسمان را می سوزاند

.....................................................................................................

هیچ و دیگر هیچ

 

اگر که درد از این گریه تا عصب برسد

اگر که عشق لبالب شود به لب برسد

که سالها بدوی ، قبل خط ّ پایانی

یواش سایه ی یک مرد از عقب برسد

شبانه گریه کنی تا دوباره صبح شود

که صبح گریه کنی تا دوباره شب برسد!

که هی سه نقطه بچینی اگر... ولی... شاید...

کسی نمی آید ، نه! کسی نمی آید.

 

سلام

از تمام اونها که اومدن تولد و فارغ التحصیلی  رو تبریک گفتن یه دنیا ممنونم.

............................................................................................................

پ.ن:دفاع خوبی داشتم "خیلی خوب"

پ.ن:ارشد هم تمام شد یادمه روزی که با هانی برا ثبت نام رفته بودم می گفتیم میشه روزی بیاییم دنبال کارای فارغ التحصیلی؟حالا اون روز شده و من چه حس مبهمی دارم.کاش دوباره واسه دکتری به دانشگاه وصل بشم.

 

می نویسم تا به قول ِ شریعتی
برهانم خود را از درد ِ ننویسندگی!
بخوان عزیز ِ دل...
بخوان!
با تمام ِ دل بخوان!
می بینی چطور واژه ها را
غـرق ِ احســـاس کـرده ام؟!!
نگاه کن!
می نویسم : "دلتنگی"
و بعد تمام شان،
نقطه نقطه نقطه می گریند!!!
صدای هق هق شان را
می شنوی؟؟!!

امروز ما خوشحالیم

و هیچ چیزی این جشن کوچکمان را بر هم نخواهد زد

خدایا شکر